föstudagur, janúar 03, 2003

Gleðileg jól og gott nýtt ár og takk fyrir gömlu og svo framvegis.

Nú er geri ég hlé á hamingjuríku jólafríi mínu og sest aftur fyrir framan tölvu og það kemur ekki til af góðu. Ég er að skrifa ritgerð um þróun NATO síðustu ár, hvernig það hefur endurskilgreint og -skapað hlutverk sitt í alþjóðastjórnmálum. Þróunina mun ég skýra út frá klassískum kenningum um alþjóðasamskipti og nota til þess heimildir og fróðleik sem mér áskotnaðist í einkar skemmtilegri námsferð til Brussel.
Interested, anyone?

Jólafríið: afar gott, þó örlitlu lakara en það síðasta þar sem engin ritgerð hékk þá yfir höfði mér og ég gat legið og malað óáreitt af vandamálum heimsins.

Próflokapartíið var ógurlegt. Ég er að vonast til að myndirnar sem ég sæki í framköllun á eftir upplýsi eitthvað um ferðir og gjörðir mestu óminnishegranna... En þar var upplýst hver er Stekkjastaur! Stundarreiði Ágústu yfir blekkingum og samsæri hjaðnaði mjög fljótt, góðu heilli.

Eftir nokkurra daga vinnu fór ég heim í heiðardalinn til að fagna jólum með fjölskyldunni minni. Jólamaturinn hennar mömmu var að venju ótrúlega ljúffengur.
Ég fékk möndlugjöfina þetta árið, hafði ekki fengið hana lengi, kannski jafnvel ekki síðan ég fékk hana nokkur ár í röð og litla systir mín fór að gráta yfir óréttlæti heimsins. Hún var mjög lítil þá. Hún er stærri núna samgladdist mér.

Áramótum fagnaði ég í faðmi fjölskyldunnar, óravegu frá Sódómunni á Eyrarbakka þar sem vinahópurinn gjörvallur sukkaði.
Mamma og Úlfar voru samt vant viðlátin við embættisverk. Mamma fékk þetta fína tækifæri til að taka á móti nýársbarninu, hún var á vakt á nýársnótt. Svo kom ekkert barn. Ég var mjög vonsvikin fyrir hennar hönd. Að hugsa sér, með allri nútímatækni hlýtur nú að vera hægt að setja af stað svona eins og eina fæðingu.

Og nú sit ég hér ein og reyni að skrifa ritgerð... Mín eina huggun er sú að ég á mér víða þjáningarbræður og -systur. Ég veit að Þórhildur á eftir að skila, Silja er ekki búin, Árni ekki búinn, Addi ekki búinn, Íris á þetta eftir líka... og ég gæti haldið áfram.
Og nú er mér hollast að halda áfram fræðimennskunni.

0 Comments:

Skrifa ummæli

<< Home